Euskal Herriko gatazkak (inolaz ere horrela deitua espainiar estatuko hautetsiengatik) politikari gehienen ahoak betetzen ditu.
Bat bera ere ez du gatazkaren konponbide demokratikoaz hitz egiten.
Ez dute Euskal Herriaren desmilitarizazioaz hitz egiten.
Ezta tortura kasuetaz hitz egiten.
Ez da milaka pertsonen bozkatzeko eskubide ezaz hitz egiten.
Denek, hemen, gure herrian, ezer gertatu izan ez balitz bezala jarraitzen dute beraien kanpainarekin.
Bitartean, derrigorrezko klandestinitatera behartuak, ezker abertzaleak, urteetako duintasunaren ibilbidea jarraituz, Euskal Herriaren zati batek jasaten hari duen salbuespen egoera salatzeko lan izugarria egiten ari da, estatuek jarritako traba guztiak gaindituz.
Hauteskunde hauek ez dira beraz, arruntak izango.

Espainiar gobernuak ezker abertzaleari armak uzteko eta politika egiteko eskatzen ari zaion bitartean, bere ekintza politikoa legez kanpo utzi egin du. Zer da lehenengo? arrautza ala oiloa?
Lehenengo armak utzi edota politika egiten utzi armen desagerpenerako pausuak emanez?
Orain arte argi geratu den bakarra da bide polizialek ez dutela emaitza onik ematen, eta beraz, geratzen den aukera bakarra bake prozesu negoziatu bat dela. Horretarako behin baino gehiagotan ezker abertzaleak beti luzatu du bere eskua.
Baina argi izan behar dute Euskal Herriari iruzur egitera datozenak, esku bat luzatuta izango duela beti ezker abertzaleak, bakerako eskainiz, herritarrek nahi duten herria eraikitzeko eskainiz...baina beste eskua itxita egongo da, ukabila altxatzeko prest eta behar izan ezkero borrokari eskaintzeko.
Beraz, oraingo honetan, proiektu bat defendatu baino, gure proiektua denfendatu baino, proiektu guztiak egoteko aukera defendatu nahi dugu, eta horretarako martxoaren 9an ABSTENTZIOA!

